Evden Çalışma Fırsatı
Kendine değer veren canım kadınlar 🫰 evinizden çıkmadan kendinize istihdam sağlamanız için işimi anlatıyorum 💛 merak edenleri yorumlarda görmek isterim🥰
Kendine değer veren canım kadınlar 🫰 evinizden çıkmadan kendinize istihdam sağlamanız için işimi anlatıyorum 💛 merak edenleri yorumlarda görmek isterim🥰
İşten çıkıp eve gelince bir anda her şey duruyor sanki. Telefonu elime alıyorum ama arayacak kimse yok aslında, herkesin kendi hayatı kendi yoğunluğu var. Dizi izlemek, telefonda gezinmek bir yere kadar oyalıyor, sonra yine aynı boşluk geri geliyor. En çok da şu canımı sıkıyor: etrafımda kalabalık varmış gibi görünüyor ama gerçekten oturup sohbet edebileceğim kimse yok. Siz de böyle hissettiğiniz oluyor mu, bu boşluğu nasıl dolduruyorsunuz?
evlenirken her şeyi ortak yapalım demiştik, güzel de geldi o zaman. şimdi her harcamanın görünmesi bana hesap veriyormuşum gibi hissettiriyor. kimse sormuyor aslında, ekranda görünüyor olması yetiyor. kendi kazandığım paradan bile rahatça harcayamıyorum. siz nasıl çözdünüz bu işi
bu dördüncü sefer. her seferinde sekiz on kilo veriyorum, altı ay kadar duruyor, sonra yavaş yavaş geri geliyor ve bir de üstüne biniyor. verirken çok sıkı gidiyorum, bitirdiğimde de rahatlayıp eski düzene dönüyorum. sorun burada biliyorum ama arada bir yerde nasıl durulacağını bilmiyorum. ya çok sıkıyım ya hiç. verdikten sonra koruyabilen var mı, o geçiş nasıl oluyor
eşim kısmıyor. istediğimde veriyor, ne kadar diye sormuyor, hesap da sormuyor. yani sorun onda değil, bunu baştan söyleyeyim. sorun istemek zorunda kalmak. market alışverişi tamam, o ortak. ama kendime bir şey alacaksam ya da anneme hediye alacaksam, gidip söylemem gerekiyor. söylerken sesim değişiyor, gereksiz açıklama yapıyorum, şuna ihtiyacım var diye gerekçelendiriyorum. o hiç istemedi bunu, ben yapıyorum. çalışırken böyle değildim. kendi param vardı, harcarken kimseye bir şey söylemiyordum ve ne aldığımı bile hatırlamıyordum çoğu zaman. şimdi aldığım her şeyin bir hikayesi var kafamda. çocuk büyüyünce çalışmayı düşünüyorum ama o da iki yıl sonra. o zamana kadar bu hissi nasıl taşıyacağım bilmiyorum. aynı durumda olanlar nasıl çözdü, sabit bir düzen kuran var mı
spor salonuna gidemiyorum, ne vakit var ne de bütçe. evde de üç çocukla bir köşeye çekilip egzersiz yapmak pek olmuyor, deniyorum ama yarıda kalıyor. herkes spor şart diyor. ben de yapamıyorum diye baştan vazgeçiyorum, sonra hiçbir şey yapmamış oluyorum. sadece yemeğe dikkat ederek veren oldu mu, oldu ise ne kadar sürdü
Sabah yaptığım makyaj öğleye doğru eriyor, özellikle T bölgesi çok yağlanıyor. Kalıcılığı artırmak için ne önerirsiniz?
Eşimin davranışlarında son zamanlarda değişiklik var, telefonunu gizli tutuyor, geç saatlere kadar dışarıda kalıyor. Hiçbir kanıtım yok ama içimde bir his var, ne yapmalıyım?
Eşimle bebek planlamaya karar verdik, hamile kalmadan önce nelere dikkat etmeliyiz? Doktora ne zaman gitmek gerekiyor?
Gün içinde su içmeyi hep unutuyorum, akşam oluyor bakıyorum ki neredeyse hiç içmemişim. Bunu nasıl düzenli bir alışkanlığa çevirebilirim?