Bir yıl içinde on beş kilo aldım. Bunun nedeni stres ve hareketsizlik, biliyorum. Ama asıl sorun kilonun kendisi değil, ona bakışım. Aynaya baktığımda kendimi tanıyamıyorum, eski kıyafetlerim olmuyor, yeni aldıklarım da hoşuma gitmiyor.
Bu yüzden eşimle yakınlaşma konusu da zorlaştı. Işığı kapatmadan olmuyor, üstümde mutlaka bir şey olması gerekiyor, bazen "yorgunum" diyerek geçiştiriyorum. Eşim "sen hâlâ çok güzelsin" diyor ama ben inanamıyorum. Hatta bu söz bana "acıyor mu" gibi geliyor. İçimde bir şey var ki beni kendi bedenimden soğutuyor, o yüzden cinsel isteğim de düştü.
Diyet yapmaya çalışıyorum ama iki gün tutuyorum, üçüncü gün bozuyorum, sonra kendime daha çok kızıyorum. Bir yandan "kilo verince geçer" diyorum, bir yandan da o zamana kadar ilişkimizin zarar göreceğinden korkuyorum.
Eskiden sosyal biriydim, dışarı çıkmak ve fotoğraf çektirmek hoşuma giderdi. Şimdi davetleri bahaneyle erteliyorum. Eşim hiçbir şey demese bile ben kendi içimde sürekli karşılaştırma yapıyorum. Bu yüzden cinsel isteğin kilomla değil kafamdaki sesle ilgili olduğunu düşünmeye başladım ama o sesi nasıl susturacağımı bilmiyorum.
Sormak istediklerim:
- Beden algısı yüzünden cinsel isteksizlik yaşayan başka var mı?
- Kilo vermeden de bu özgüven eksikliği düzelir mi, yoksa önce kilo mu vermek lazım?
- Eşime bu hissi nasıl anlatırım?
- Sizi toparlayan şey spor mu, terapi mi, başka bir şey mi oldu?
