bedenim değişti ve buna hazırlıklı olduğumu sanıyordum. değilmişim. aynada kendime bakmak istemiyorum, giyinirken ışığı kapatıyorum, fotoğraf çektirmiyorum. eşim bir şey demiyor, tam tersi güzel şeyler söylüyor ama ben inanmıyorum ve sonra da ona haksızlık ettiğimi düşünüyorum. yakınlaşmaktan kaçınıyorum, o da bunu kendine yoruyor sanırım. bebeğe bakarken hiç aklıma gelmiyor bunlar, ama o uyuduğunda dönüp geliyor. bunun ne kadar sürdüğünü ve gerçekten geçip geçmediğini bilmek istiyorum