geçen ay iş yerinden bir arkadaşla kahve içtik. güzel geçti, üç saat konuştuk, çıkarken tekrar yapalım dedik. bir daha olmadı. ikimiz de yazmadık, ikimiz de unutmadık aslında ama araya iş girdi, ev girdi, hafta sonu girdi. bu üçüncü seferim böyle oluyor. ilk buluşma hep iyi geçiyor, ikinciye sıra gelmiyor.
eskiden nasıl oluyordu diye düşündüm. okulda her gün aynı insanları görüyordum, arkadaşlık kendiliğinden oluşuyordu. şimdi görüşmek için ayrıca karar vermek, gün ayarlamak, ikimizin de uygun olduğu bir saat bulmak gerekiyor. o kadar emek isteyince de ertelemek kolay oluyor.
bir de şu var: yetişkin olarak birine arkadaş olalım demek garip geliyor. flört ederken açık olmak normal ama arkadaşlıkta öyle bir dil yok. seni seviyorum, daha çok görüşelim demek tuhaf duruyor. o yüzden herkes bekliyor ve kimse aramıyor.
otuzlarında yeni arkadaş edinebilen var mı, nasıl başardınız gerçekten merak ediyorum
