eskiden her cumartesi buluşurduk, üniversiteden kalma bir grup. evlendikten sonra önce iki haftada bire düştü, sonra ayda bire, şimdi sadece doğum günlerinde mesajlaşıyoruz. kimseyle küsmedim, kavga etmedim, öylece azaldı. eşim bunu tamamen normal buluyor, evlenince böyle olur diyor ve gerçekten öyle düşünüyor. onun arkadaşları hâlâ yerinde bu arada, maçlara gidiyor, akşam çıkıyor. bana da çık dese kalkıp gideceğim ama demiyor, aklına gelmiyor. söylediğimde de boş ver diyor. ben boş veremiyorum, kendimi eve kapanmış hissediyorum ve bunun için kimseyi suçlayamıyorum çünkü kimse beni engellemedi