Geçen kasımda babamı kaybettim, birkaç gün önce birinci yılıydı. Mezarına gittik, dua okuduk, eve döndük ve herkes hayatına devam etti. Ben ise hâlâ telefonu çalınca bir an onu arıyor sanıyorum. İlk aylar insanlar çok ilgiliydi, şimdi biraz bahsetsem hemen konu değişiyor, bir arkadaşım artık bir yıl oldu toparlanman lazım dedi. Toparlandım aslında, işe gidiyorum, gülüyorum, yemek yapıyorum ama bazen markette onun sevdiği bir şeyi görünce orada ağlıyorum. Eşim çok destek oldu ama onun da bir sınırı var gibi hissediyorum, artık ona da anlatmıyorum. Annem bensiz olmaz diye sürekli ona koşuyorum, kendi yasımı yaşamaya vaktim olmadı sanki. Bir yıl geçtiği için bu hislerim yanlış mı bilmiyorum. Kimseye söyleyemediğim için buraya yazıyorum, sizce bu geçiyor mu?
Babamı kaybedeli bir yıl oldu, herkes artık geçmiş olmalı diyor
Gizli
8 gün önce Gizli Paylaşım
İçini döken
Bunlar da ilgini çekebilir
İç Dökmek (Anonim)
Herkese mutlu bir evliliğim varmış gibi görünüyorum ama içimde çok yalnızım
Anonim · 15 yanıt
İç Dökmek (Anonim)
Anne olduktan sonra eskiden kim olduğumu unuttum
Anonim · 10 yanıt
İç Dökmek (Anonim)
Kimseye hiç söyleyemediğin bir şey var mı?
Anonim · 110 yanıt
İç Dökmek (Anonim)
Kendime vakit ayırınca suçlu hissediyorum
Anonim · 10 yanıt
Yorumlar
Sırala
Kızım babamı kaybedeli otuz yıl oldu, hala bazı günler aklıma gelince boğazım düğümlenir. Geçmiyor, insan onunla yaşamayı öğreniyor
A
Anonim • 8 gün önce
ben de annemi kaybettim iki yıl önce markette ağlama kısmını o kadar iyi biliyorum ki. bir kere portakal reyonunda ağladım herkes baktı
A
Anonim İçini döken • 8 gün önce
portakal reyonu okuyunca gülümsedim, yalnız olmadığımı bilmek iyi geldi
A
Anonim • 8 gün önce
yalnız değilsin hiç değilsin
eşine anlatmayı bırakma bence, sınırı var diye düşündüğün şey belki senin düşüncendir. ona bunu sor
İlk yıl her şey ilk kez onsuz yaşanıyor, bayram, doğum günü, yılbaşı. İkinci yıl biraz daha farklı oluyor, daha yumuşak. Bunu bilmek bana iyi gelmişti
Kızım ölenin ardından ağlamak ayıp değil, onu sevdiğin içindir. Bırak aksın gözyaşın
A
Anonim • 8 gün önce
Ben bir yıl sonra yas danışmanına gittim, o kadar iyi geldi ki keşke daha önce gitseydim diyorum. Konuşacak kimse yok diyosan bunu düşünebilirsin
kimseye anlatamıyosan bir deftere babana mektup yaz. ben dedeme yazmıştım, garip ama rahatlatıyo
Senin de aklında bir soru mu var?
Anonim de sorabilirsin, kimse kim olduğunu görmez.


