bir ara her şeyi düzelteceğimi sanıyordum, sonra hiçbir şeyi düzeltemeyeceğimi anladım, daha sonra hiçbir şeyin düzelmesi gerekmediğini farkettim, daha sonra kendime baktım ki ben de biraz kör noktalar var, içime dönünce dışarıyla gerçek bağlar kurmaya başladım, yalnızlık benim için değerli bir hale geldi, birliktelik de değerli bir hale geldi, günün sonunda y.rak gibi bir insanım işte:)